شراب از دیدگاه کتاب مقدّس پیش گفتار: شاید موضوع شراب و مسکرات چندان در کلیساهای دنیا اهمیّت نداشته باشد، امّا در کلیساهای خاورمیانه که خاستگاه مسلمانان است و بسیاری از نوایمانان این مناطق با تفکّری به مسیحیّت ایمان آورده‌اند که تحت احکام اسلامی شراب و مسکرات را نجس و حرام می‌دانند. وقتی به جهان مسیحیّت نگاه کنید، آنان نیز در مواجه با شراب، جانب احتیاط را لحاظ می‌کنند و در نوشیدن یا ننوشیدن آن دچار تردید می‌باشند؛ مثلاً نوشیدن آن را در کلیسا جایز نمی‌دانند تا جایی که در آیین شام خداوند در کلیسا از آب میوه به جای شراب استفاده می‌کنند، ولی در خانه‌های خود هیچ التزامی به آن ندارند و در کمال آسودگی خیال شراب می‌نوشند. در این نوشتار قصد داریم بدون در نظر گرفتن تعالیم نهادهای کلیسایی و تفکّر امّتهای دیگر، فقط حسب آن چه کتاب مقدّس در خصوص شراب و مسکرات به ما می‌آموزد، به طور جامع به این مسئلة پر دغدغه بپردازیم. لذا پیش از ورود به موضوع شراب و مسکرات، شایسته است تا ابتدا ببینیم آیا کتاب مقدّس چیزی را نجس و حرام اعلام نموده یا نه؛ و اساساً کلام خدا چیزی را نجس و حرام می‌داند یا نه. ...